Over mij
Hoi, ik ben Linda.
En jarenlang dacht ik dat ik gewoon niet zo slim was.
Leren ging bij mij niet altijd vanzelf. Ik was dromerig, gevoelig, snel afgeleid en behoorlijk goed in dingen nét even anders doen dan de bedoeling was.
En dan werd ik ook nog gepest.
Gelukkig deden we vroeger nog een stuk minder aan stempeltjes. Anders had ik waarschijnlijk vóór groep 7 mijn stempelkaart al vol gehad. 😂
Maar onder al die dingen zat vooral een meisje dat steeds meer begon te denken:
Zie je wel. Er zal wel iets mis met míj zijn.
En misschien is dat precies waarom ik nu verder kijk dan een label, toetsuitslag of het gedrag wat je aan de buitenkant ziet
Ik ben degene geworden die ik vroeger zelf nodig had
Begrijp me niet verkeerd: ik stond er vroeger absoluut niet alleen voor.
Mijn ouders hebben ontzettend veel met mij geoefend, geholpen en gedaan. Ook op school waren er leerkrachten die extra tijd in mij staken en oprecht wilden dat het goed met me ging.
Aan hulp heeft het me nooit ontbroken. Aan liefde al helemaal niet.
En toch denk ik weleens: wat was het fijn geweest als er toen iemand was geweest die niet alleen hielp met dat wat níét lukte, maar ook begreep wat al die ervaringen ondertussen met míj deden.
Iemand bij wie ik niet beter hoefde te lezen, sneller hoefde te rekenen of wat weerbaarder moest worden. Maar die eerst gewoon eens naast me was gaan zitten en had willen begrijpen wie ik was en wat ik nodig had.
En ergens onderweg besefte ik: die persoon wil ík voor kinderen zijn.
Want achter wat je aan de buitenkant ziet, zit bijna altijd meer.
En precies daar begint voor mij Praktijk Liefs.
En toen werd ik moeder…
En kreeg ik een gevoelig, nieuwsgierig mannetje dat de wereld heel erg op zijn eigen manier beleefde.
Ik herkende dingen van mezelf en werd nóg nieuwsgieriger naar wat er eigenlijk achter gedrag en leren zit.
Waarom onthoudt een kind moeiteloos alles over iets wat hem interesseert, terwijl andere dingen maar niet lijken te blijven hangen? Waarom raakt het ene kind snel overprikkeld en lijkt het andere overal doorheen te fietsen?
Ik ging me verder verdiepen in kindontwikkeling, leren, gedrag en hoe het brein informatie verwerkt.
En hoe meer ik leerde, hoe duidelijker één ding voor me werd:
Als je begrijpt wat er áchter het gedrag of probleem zit, kun je een kind veel beter geven wat het nodig heeft.
En dat is nog steeds hoe ik naar ieder kind kijk dat bij Praktijk Liefs binnenstapt.
Gaat het niet linksom? Dan gaan we rechtsom.
Ik geloof niet zo in nóg harder proberen als iets niet werkt.
Niet nóg twintig keer diezelfde som uitleggen als een kind hem na negentien keer nog steeds niet begrijpt. En ook niet blijven zeggen dat een kind gewoon wat meer in zichzelf moet geloven. Of moet stoppen met zeuren en janken.
Dan moeten we iets anders proberen.
Soms betekent dat naar buiten. Bewegen. Tekenen. Spelen. Iets zichtbaar maken. Even uit dat hoofd en eerst tot rust komen. Of gewoon luisteren naar wat een kind zélf te vertellen heeft.
Want er is geen standaard aanpak die bij ieder kind past.
Ik kijk naar het kind achter de moeilijke som, de boze bui of dat ‘maakt mij niet uit’. Naar wat er écht speelt en wat dit kind nodig heeft.
En werkt de ene weg niet?
Dan zoeken we gewoon een andere.
Maar genoeg over mij. Het gaat om jouw kind.
Misschien herken je iets van mijn verhaal in dat van jouw kind.
Misschien zie je dat het steeds harder werkt, maar leren toch moeilijk blijft. Of merk je dat er achter die boze bui, onzekerheid of dat ‘maakt mij niet uit’ eigenlijk veel meer zit.
En misschien heb jij ondertussen al van alles geprobeerd.
Dan hoef je niet nóg harder te zoeken naar wat je anders moet doen. Ik loop graag een stukje met jullie mee.
Samen zoeken we uit wat jouw kind nodig heeft. Niet om het in een hokje te laten passen, maar om een manier te vinden die bij jouw kind past.
Zodat het weer kan voelen: hé… ik kan dit. Ik mag er zijn.
